Аңдатпа
Қазақстандағы этникалық репатриант-қазақтардың (қандастардың) еңбек нарығына бейімделуі ғалымдардың назарын көбірек аударады, алайда еңбек интеграциясы мәселелері бойынша өңірлік зерттеулер әлі де жеткіліксіз. Бұл мақалада Қытай, Моңғолия және Өзбекстаннан қоныс аударған қандастармен жартылай құрылымдалған сұхбаттар негізінде Жетісу аймағындағы репатрианттардың еңбек нарығына бейімдеу стратегиялары зерттеледі. Сапалы деректерді тақырыптық талдау үш түрлі стратегияны анықтады: өзін-өзі жұмыспен қамтумен сипатталатын кәсіпкерлік бейімделу және шағын бизнес құру, мамандығы бойынша жұмысқа орналасумен анықталатын кәсіптік бейімделу және біліктілігімен байланысты емес, біліктілігі төмен немесе бейресми жұмысқа орналасуды көздейтін мәжбүрлі бейімделу. Бейімделу нәтижелері білім деңгейіне, тілді меңгеруіне, кириллицадағы сауаттылыққа, әлеуметтік желілерді пайдалану тәжірибесінее және шыққан еліне байланысты. Өзбекстаннан келген қазақтар кеңестік институционалдық мұра мен орыс тілін білудің арқасында ресми жұмыспен қамтуға оңай бейімделді, ал Қытайдан келген репатрианттар жазудың сәйкес келмеуіне байланысты ең үлкен кедергілерге тап болды. Барлық топтар үшін туыстық байланыстар мен отандастармен байланыс еңбек нарығына шығудың негізгі арналары болды. Кәсіпкерлік стратегия ең кең таралған реакцияға айналды, бірақ алғашқы таңдау ретінде емес, тілдік кедергілердің, құжаттарды мойындамаудың және ресми жұмысқа орналасудың қолайсыз шарттарының құрылымдық нәтижесі ретінде.
01 Кіріспе
Мақаланың толық мәтіні оң жақ панельде PDF форматында жүктеу үшін қолжетімді.